تنهایی

                                                                                                                     من در این شهر غریب

چه کسی را دارم ؟

چه کسی همدم و همراز من است؟

چه کسی با غم من دمساز است ؟

                                                غم من غربت و تنهایی نیست

                                                غصّه ی بی سر و سامانی نیست

                                                غم عشقی است که در خیزش

                                                یک طوفان ناگهان ویران شد!

غم من مثل غم کوچ پرستوی بهار

مثل یک دلتنگی پائیز زده

غم بی کسی و فردائی است

                                                   چه کسی در غم تنهایی من

                                                   قطره ای اشک از دیده فشاند

                                                   یا که در سوگ سیه روزی من

                                                   لحظه ای با من بود

آه از بی سر و سامانی من

آه از بی کسی و دلتنگی

آه از مرگ گل یاس سپید

آه از دیده ی بارانی من

                                            آه از کوچ غریبانه ی عشق

                                           آه از باغ تهی از گل و آواز و نسیم

                                           آه از فصل غم آلود خزان

                                           آه از این داغ جگر سوز خزان

و کسی نیست که در اوج پریشانی من

با من غم زده همراه شود

تا از این وادی پائیز زده

تا به جایی که گل عاطفه ها رو ئیده است

همرهش کوچ کنیم .    

                                                             آه از این زندگی!

            نظر نظر نظر