گفتی، گفتم...

گفتم كه دوستت دارم، گفتی که باور نداری

گفتم این کلمه را از حفظ نمی‌گویم از ته دل می‌گویم، گفتی دلم را نیز باور نداری

سکوت تلخی کردم و از ته دلم آه کشیدم. مدتی سکوت با چشمانی خیس، گونه‌ام

خیس شد و قلبم شکسته

گفتی که تو قلبم را شکستی، گفتم که قلبت شکسته نشد،احساست در هم

شکست

گفتی سکوت کن میخواهم گریه کنم، من نیز سکوت کردم و با گریه تو ناآرام شدم و

اشک ریختم

گفتی بی‌خیالی از اشکهایم، چیزی نگفتم،و باز سکوت و یک آه تلخ

گفتی کاش که عاشق نمی‌شدم، گفتم عاشقی همه دردها را دارد

گفتی خسته شدی از همه کس، گفتم من با تو می‌مانم

گفتی خیلی تنهایی، گفتم کسی که عاشق است تنهایی را نمی‌شناسد

و باز گفتی تنهایی، گفتم کسی که عاشق است قلب یارش باید همان تنهایی او

باشد

گفتی که این حرفهایت تکراری است، گفتم جز تکرارش راهی نیست

گفتی که آغوشت را می‌خواهم، گفتم که منتظر بمان عزیزم

گفتی که شانه‌هایت را می‌خواهم، دلم به درد آمد از دوری‌ات به غم نشستم

گفتی که تو از حرفهایم پریشانی، گفتم حرفی نیست و حرفهایت شکنجه‌ای بیش

نیست

گفتی که لبخندی بزن، گفتم حس لبخند نیست

گفتم با اینکه این کلمه تکراری است و با اینکه باور نداری باز میگویم که

دوستت دارم

چیزی نگفتی و سکوت کردی

گفتم که دوستت دارم، دوستت دارم و دوستت دارم و اشک از چشمانم سرازیر شد

و باز چیزی نگفتی و به جای سکوت اینبار تو نیز مانند من اشک ریختی...

     *دوستت دارم*

                   *عاشقتم*

        *اسیرتم*

 نظر یادت نره هاهاها