من نشاني از تو ندارم اما نشاني ام را براي تو مي نويسم:

درعصرهاي انتظار،به حوالي بي کسي قدم بگذار! خيابان غربت را پيدا

کن و وارد کوچه پس کوچه هاي تنهايي شو! کلبه ي غريبي ام را پيدا

کن، کناربيدمجنون خزان زده و کنارمرداب ارزوهاي رنگي ام! درکلبه را باز

کن و به سراغ بغض خيس پنجره برو! حرير غمش را کنار بزن! مرا مي

يابي